Ik mag dan nog een online copywriter zijn, ik heb het niet voor banners. 99 % van de banners zijn intrusief. En in 99, 99 % van de gevallen is dat een slechte zaak voor het humeur van je consument en voor het imago van je merk. Maar vandaag stootte ik op die zeldzame 00,01 % banner die onbeschaamd intrusief is en dat volgens mij ook mag zijn. Of ben ik nu te zacht voor de zachte sector?
Dit is wat ik noem bannering! Gear up, want racegame Need for Speed Shift pakt uit met vijf interactieve banners op verschillende gaming en autosites (zoals deze banner op AutoWeek). Deelnemers kunnen in de banner live racen tegen andere spelers, en worden vervolgens uitgenodigd om aan een andere bannerrace deel te nemen op een andere website. De beste deelnemers verschijnen op de campagnewebsite Think Fast Drive Faster en maken kans op een custom racestoel.
Tijdens iedere surfsessie is uw scherm voor gemiddeld 30 % gevuld met irriterende banners (behalve dan op Buzzing Bees). Maar wat als u die vervelende schreeuwlelijkerds nu eens als bij toverslag kon veranderen in ecologische tips of sociaal bewuste reclame? En wat als u daardoor bovendien geld in het laatje kon brengen voor diverse goede doelen?
De DoGooder browser plugin verbergt de standaard banners op iedere webpagina die u bezoekt, en schotelt u in ruil ecologische tips voor (zoals op de homepagina van msn hierboven) of reclame voor ngo’s, gezondheidsorganisaties of expliciet groene bedrijven (zoals hieronder). Initiatiefnemer DoGood Headquarters belooft 50 % van zijn winsten weg te schenken aan goede doelen.
Deze banner voor Pringles heeft net goud gewonnen in Cannes (for real, this time). Niet omdat hij zo mooi is. Niet omdat hij technisch superieur is. Wel omdat het een van de bitter weinige banners is die je niet elders probeert heen te lokken maar je gewoon gratis entertainment biedt, en daardoor bijzonder veel sympathie voor het merk opwekt. Zeer leuk werk van Bridge Worldwide. Enige minpuntje: als driekwart van je publiek sowieso al bannerblind is, dan zal dit design de eerste broodnodige klik niet meteen aanmoedigen. Oftewel: zeer leuk, jawel, maar wat zijn de resultaten?
“Alle reclame is goede reclame”, zegt de volksmond. Nieuwe marketeers zeggen van niet, want dan schend je het imago van je merk en ga je net consumenten verliezen. En toch blijft er reclame opduiken die duidelijk mikt op buzz zonder rekening te houden met mogelijke schade. Laatste voorbeeld is Sixt, een autoverhuurder die op de homepage van Le Monde uitpakt met onderstaande banners.
Dan stel ik mezelf de vraag: wil Sixt hier echt vrouwen mee aantrekken? Of mikken ze eerder op het hoongelach van de mannen? En hebben ze de negatieve word of mouth ingerekend als collateral damage, hebben ze die word of mouth onderschat of beschouwen ze negatieve en positieve word of mouth als een pot nat?
En dan nog een vraagje specifiek voor de vrouwelijke lezers van Buzzing Bees: vinden jullie dit grappig, flauw of beledigend? Zoveel vragen…
Of hoe je de impact van je filmposter sterk kan vergroten door de traditionele jpeg te vervangen door een klein flash-bestandje. Knap werk van Sony Pictures voor Terminator: Salvation. Klik op de link onder de poster en zet uw luidsprekers op voor maximale impact…
Iedereen schreeuwt sinds jaar en dag hoe innoverend online advertising wel niet is, en hoe vastgeroest andere media zijn. Ik heb al een tijdje de indruk dat het eerder omgekeerd is: online begint zich genoegzaam te settelen in eindeloos herkauwde minisites en banners, terwijl outdoor en DM prachtige dingen beginnen te doen. Please correct me if I’m wrong. Maar dan komt het Zweedse agentschap Papercut iedereen een zware schop onder de kont geven met Only The Good Stuff voor Doritos, een kleine toepassing die perfect aantoont waar de toekomst van online advertising ligt. Jawel, er is nog hoop.
Jammer dat de toepassing zelf niet meer online staat. Ik had ze graag even getest.
Net deze Enchanté-banner gezien bij Pietel. Live verschijnt de tekst, die IT’ers naar een overheidsbaan moet lokken, alsof hij getypt werd. Goed gevonden, ik kan me inbeelden dat iedere IT’er de banner meteen probeert te lezen. Weet iemand wie dit gemaakt heeft?